|
Elifnaz'ın hikayesi gerçekten unutulmaz bir
hikayedir. 31 Ekim 2006 Salı günü bana geldiklerinde, hastalığın oldukça
ilerlemiş olduğunu, aslında bu tip hastalarda ameliyatın doğumdan
sonraki ilk 15 gün içinde yapılması gerektiğini, 15 günlükten sonra
ameliyat şansının giderek azaldığını ve hastanın kaybedilme riskinin
çok yüksek olduğunu görünce kalabalık gelen ailesine durumun ciddiyeti
anlatıldı. Doğal olarak aile hiç beklemedikleri bu bilgiyle çok
üzüldüler.
Yine de "az da
olsa bir ümidimiz var mı?" diyerek Elifnaz'a 4 gün sonra Bursa
Acıbadem hastanesi'nde acil olarak anjiyo yapıldı. Anjiyo sonucu
incelenen bilgi ve filmlerde ameliyat şansının denenmesine karar
verildi. Tüm riskler ve düşük olan başarma şansı aileye anlatıldı ve
ameliyata karar verildi. Kalbi güçlendirici ilaçlar hemen başlandı,
gerekli hazırlıklar tamamlandı ve iki hafta sonra Elifnaz ameliyata
alındı.
Çok şükür her
şey yolunda gitti ve çok zor olan ameliyat sonrası süreç, uzun süre
yoğun bakım gereksinimi ile yavaş yavaş riskler atlatıldı, Elifnaz
normale dönmeye başladı, morarması geçti, kalbi yeni duruma uyum
gösterdi ve çok şükür şifa ile taburcu edildi. Kontrollerde de ciddi
bir sorun görülmedi.
Bir mucize daha
gerçekleşmişti ve olmaz denilen bir şey daha olmuştu. Niye
hatırladık şimdi bunları? Çünkü Elifnaz geçen hafta kontrole
geldi. Oldukça sağlıklıydı 4 aylık 4 kg olarak elimize gelen Elifnaz
4.5 yaşında ve 20 kg olmuştu, muayene ve EKO'su da küçük, önemsiz
ameliyat izleri dışında normal idi ve eski günlerle
bugünü kıyaslayıp hep beraber mutlu olduk. Aşağıda Elifnaz,
Elifnaz'ın ablası, annesi Şenay
hanım, babası Kazım bey bizlerle birlikte görülmekte...
Kendisine geçmiş olsun der,
ailesiyle birlikte sağlıklı, mutlu,
başarılı ve uzun bir ömür dileriz. |