“Buda” bir köyden geçiyordu ve insanlar gelip onu aşağılayarak, en söylenmeyecek şeyleri söylediler. ”Buda” durdu, sessizce, dikkatle dinledi ve “Bana geldiğiniz için teşekkür ederim, ama acelem var, bir sonraki köye gitmem gerekiyor, bugün size zaman ayıramayacağım yarın daha fazla zamanım olacak. Söylemek isteyip de söyleyemediğiniz bir şeyler kaldıysa, sizi yarın dinleyebilirim. Beni bugün için mazur görün” dedi.

İnsanlar inanamamışlardı. Bu adam tüm söyledikleri ağza alınmayacak şeylere bir tepki vermeden, sadece dinlemiş, cevap bile vermemişti.” Bizi duymadın mı”? “Senin bunlara verecek cevabın yok mu” ? diye sordular.

Buda dedi ki: “Bir yanıt istediysen geç kalmış durumdasın. On yıl önce gelseydin seni yanıtlayabilirdim. Ama on yıldır başkaları tarafından yönlendirilmeye son verdim. Artık köle değil, kendimin efendisiyim, kendime göre davranıyorum, başkasına göre değil. Sen yapmak istediğini yaptın, kendini tatmin olmuş hissedebilirsin, ama benim açımdan baktığında ben bunların hiçbirini üzerime almıyorum ve almadığım içinde bir anlamları yok. Buda devam etti “Birisi yanan bir meşaleyi nehre atabilir, nehre ulaşana kadar meşale yanık kalır, nehre düştüğü anda ateş söner, nehir onu soğutur. Ben nehir oldum. Bana küfür ederseniz onlar ateştir, bana ulaştıkları anda benim serinliğimde içinde ateş kaybolur, artık acıtamazlar.

Sorumluluğu üstlen ve bunun da farkında ol. Sorumlu ol çünkü, o zaman bir şey yapılabilir. Sadece kendinle bir şey yapabilirsin, yani kendinde gelişme yaşatabilirsin. Dünyadaki başka kimseyi değiştiremezsin, sadece kendini değiştirebilirsin. Mümkün olan tek dönüşüm kişinin kendisinin olandır. Ama bu da yalnızca sorumlu olduğumuzu hissettiğimiz zaman düşünülebilir bir olgudur.