Büyük şirketlerden birisinin Genel Müdürü, gerçek bir klasik müzik aşığıymış. Günlerden bir gün, şehre ünlü bir orkestra gelmiş. Vereceği konserin en önemli parçası da Schubert'in ünlü 'Bitmeyen Senfoni'siymiş'. Genel Müdür bu eseri dinlemek için çok hevesli olmasına rağmen, önemli bir işi çıkması nedeni ile, konsere gidemeyeceğinden, gelen davetiyeyi şirketin Endüstri Mühendisi olan İnsan Kaynakları Müdürü'ne vermiş ve "Lütfen bu konsere benim yerime git ve bana izlenimlerini aktar" demiş.

Genel Müdür'den aldığı talimatla konsere giden müdürden, ertesi gün bir değerlendirme raporu gelmiş.

" Sayın Genel Müdürüm,

1- Dört obuacı konserin önemli bir süresinde boş oturdular. Bunların sayısı azaltılırsa diğerleri konsere daha çok katkıda bulunurlar.
2- Orkestrada on iki kemancı vardı. Bunların hepsi aynı anda hareket ediyorlar, ve aynı notaları seslendiriyorlar. Bence ciddi bir yanlışlık bu. Kesinlikle sayıları azaltılmalıdır.
3- Onaltılık notalara ağırlık verilmiş. Doğrusu büyük ziyan. Seyirciler sekizlik ve onaltılık notalar arasındaki farkı anlayamaz. Bu nedenle; onaltılık notalarla eser çalarak yüksek ücret alan elemanlar yerine, sekizlik notaları çaldırıp, düşük ücretle çalışan stajyerler kullanılmalıdır.
4- Yaylı sazlarla işlenen pasajlar, nefesli sazlarla aynen tekrarlanıyor. Bu durum gereksiz tekrardan başka bir şey değildir.

Dolayısıyla; tekrarlar önlendiğinde, iki saatlik konser yarı yarıya
kısalacaktır.

Özet olarak sayın genel müdürüm; eğer Schubert bu önlemleri almış olsaydı "Bitmeyen Senfoni" de kesinlikle biterdi.

Arz ederim efendim. "